نیامدی و دوباره به خویش رو کردم

نیامدی و دوباره به خویش رو کردم
شبانه با لب لیوان بگو‌مگو کردم
تمام‌شب به‌کفایت شراب خوردم و بعد
اذان صبح که شد با همان وضو کردم
نخواستی به زبانم بیایی اما من
حروف نام تو را خارِ در گلو کردم
نیامدی که بدوزم به چشم‌های تو چشم
نشستم و جگر خویش را رفو کردم
نواخت‌عقل به‌گوشم کشیده‌ای‌که: ببین!
دو چشمه اشک شدم حفظ آبرو کردم
چه جای خرده بر او اشتباه از من بود
که عقل ناقص را با تو رو‌به‌رو کردم
تو آرزوی بزرگی نمی‌توانم گفت
که با نیامدنت ترک آرزو کردم
-----------------------------------------------