ای دل، به حدیث راز کم‌گوی

ای دل، به حدیث راز کم‌گوی
کز پرده گذر، نگار داند
مه را چه نیاز بر فروغ است
آن کس که چراغِ یار داند

ساقی چو به باده جان نوازد
مستانه جهان، بهار داند
دیدگاه ها (۱)

تو ای آرام جان من ، مرا تو برتر از جانیچو خون بر رگ شدی جاری...

دور از تو هرشب تا سحر گریان چو شمع محفلمتا خود چه باشد حاصلی...

ای سروِ ناز، بر سرِ پیمانِ ما بمانای ماهِ شب، به خلوتِ چشمان...

بیا ای عشق، کز هجر تو بی‌تابم هنوزدر این شب‌های بی‌پایان، در...

♛ مرضیــه♜♚♥ ℒ♡ⓥℯॐ ♌🌞 ✿چهکس ام من؟ چه کس ام من؟ که بسی وسوسه...

#در_بندِعشق...تو را در همان شب مهتابی دیدمسیه چشم و گسیو کمن...

خسف | قصه سی و ششم: نرجس خاتون- بخش دوم

آید وصال و هجر غم انگیز بگذردساقی بیار باده که این نیز بگذرد...

آيد وصالو هجر غم انگیز بگذردساقی بيار باده که اين نيز بگذردا...

آید وصال و هجر غم انگیز بگذردساقی بیار باده که این نیز بگذرد...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط