𝐰𝐞𝐫𝐞𝐰𝐨𝐥𝐟 𝐚𝐧𝐝 𝐡𝐮𝐦𝐚𝐧
𝐰𝐞𝐫𝐞𝐰𝐨𝐥𝐟 𝐚𝐧𝐝 𝐡𝐮𝐦𝐚𝐧
𝐜𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 : 𝟏
𝐩𝐚𝐫𝐭 : 𝟒𝟏
سرشو بلند کرد و با معنای خاصی به چشمای آقای کای نگاه کرد
ـ ممنونم...تا حدی که تونستم تمرین میکنم
بعد بدون منتظر موندن برای حرفای آقای کای ، پشتشو بهش کرد و از اتاق خارج شد اما درو پشت سرش نبست چون همون دکتر پشت در منتظر بود پس....معلومه الان یه حرفایی دیگه هم برای گفتن به آقای کای داره
ورا بی توجه به دکتری که دست به سینه بهش خیره بود از اونجا دور شد
دیگه آینده مشخص شده بود
حتی اگه حقیقت گرگینه بودن خانوادش وجود داشت باز تسلیم نمیشد
چون یه سلاح بزرگ در بدنش جا خوش کرده بود
روح !
میتونست با این روح هر کاری کنه
فقط یکم تلاش لازم بود..یکم تلاش بیشتر
همون تلاش هم باید در این مدرسه بدست میومد
با قدمای واضح و پر خشم وارد سالن اصلی شد که کسی اونجا نبود .... خالی بود
چشماش هیچی نمیدید ...هیچی !
فقط خشم ..... خشم ..... خشم از چشماش میبارید
اون خیلی ناامید شده بود....اون ۱۴ سالی که دیگه بدنش طاقت ادامه دادن تمرین رو نداشت اما باز با یادآوری اون شب .... اون شب لعنتی... بدنش جان میگرفت
لیا..
اون هیچی نمیدونه....اگه بفهمه چه واکنشی نشون میده
« برات اتفاقی نمیوفته خودت بهتر از هر کسی میفهمی
یادت نره که تو دقیقا بخاطر همین کلی تلاش کردی .... عرق ریختی .... اراده کردی اما هیچ وقت تسلیم نشدی .... اصلا نبینم گریه کنی همیشه قوی باش
باورت به خودت مهم ترین چیزیه که باید در زندگیت داشته باشی ..... هر انسانی باید به خودش باور کنه ... هر انسانی حتی انسان های معمولی....تصور کن ورا ... تصور کن تو چقدر سختی کشیدی تا انتقامتو بگیری الان هرگز...اما هرگز تسلیم نشو .... فهمیدی ؟ ( جدی ) »
درسته هر ثانیه ، هر دقیقه ، هر ساعت به ورا یادآوری میکرد تا ادامه بده و تسلیم بده ..... حالا که تا اینجا ادامه داده نباید تسلیم بشه
دخترک اونقدر غرق فکر و خیالش بود که جلوش رو کاملا تار میدید و خیلی ناخواسته شونش با به پسر برخورد کرد
ضربه به گوشه شونش اونقدر سریع و محکم بود که باعث شد به پشت سرش کاملا برگرده....پسرک هم همینطور !
اون پسر همین که ورا را دید یه نیشخندی زد و ورا از همین نیشخند اورا شناخت...
تهیونگ !
ادامه دارد...
شرط : ۴۰ لایک ، ۲۵ بازنشر
𝐜𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 : 𝟏
𝐩𝐚𝐫𝐭 : 𝟒𝟏
سرشو بلند کرد و با معنای خاصی به چشمای آقای کای نگاه کرد
ـ ممنونم...تا حدی که تونستم تمرین میکنم
بعد بدون منتظر موندن برای حرفای آقای کای ، پشتشو بهش کرد و از اتاق خارج شد اما درو پشت سرش نبست چون همون دکتر پشت در منتظر بود پس....معلومه الان یه حرفایی دیگه هم برای گفتن به آقای کای داره
ورا بی توجه به دکتری که دست به سینه بهش خیره بود از اونجا دور شد
دیگه آینده مشخص شده بود
حتی اگه حقیقت گرگینه بودن خانوادش وجود داشت باز تسلیم نمیشد
چون یه سلاح بزرگ در بدنش جا خوش کرده بود
روح !
میتونست با این روح هر کاری کنه
فقط یکم تلاش لازم بود..یکم تلاش بیشتر
همون تلاش هم باید در این مدرسه بدست میومد
با قدمای واضح و پر خشم وارد سالن اصلی شد که کسی اونجا نبود .... خالی بود
چشماش هیچی نمیدید ...هیچی !
فقط خشم ..... خشم ..... خشم از چشماش میبارید
اون خیلی ناامید شده بود....اون ۱۴ سالی که دیگه بدنش طاقت ادامه دادن تمرین رو نداشت اما باز با یادآوری اون شب .... اون شب لعنتی... بدنش جان میگرفت
لیا..
اون هیچی نمیدونه....اگه بفهمه چه واکنشی نشون میده
« برات اتفاقی نمیوفته خودت بهتر از هر کسی میفهمی
یادت نره که تو دقیقا بخاطر همین کلی تلاش کردی .... عرق ریختی .... اراده کردی اما هیچ وقت تسلیم نشدی .... اصلا نبینم گریه کنی همیشه قوی باش
باورت به خودت مهم ترین چیزیه که باید در زندگیت داشته باشی ..... هر انسانی باید به خودش باور کنه ... هر انسانی حتی انسان های معمولی....تصور کن ورا ... تصور کن تو چقدر سختی کشیدی تا انتقامتو بگیری الان هرگز...اما هرگز تسلیم نشو .... فهمیدی ؟ ( جدی ) »
درسته هر ثانیه ، هر دقیقه ، هر ساعت به ورا یادآوری میکرد تا ادامه بده و تسلیم بده ..... حالا که تا اینجا ادامه داده نباید تسلیم بشه
دخترک اونقدر غرق فکر و خیالش بود که جلوش رو کاملا تار میدید و خیلی ناخواسته شونش با به پسر برخورد کرد
ضربه به گوشه شونش اونقدر سریع و محکم بود که باعث شد به پشت سرش کاملا برگرده....پسرک هم همینطور !
اون پسر همین که ورا را دید یه نیشخندی زد و ورا از همین نیشخند اورا شناخت...
تهیونگ !
ادامه دارد...
شرط : ۴۰ لایک ، ۲۵ بازنشر
- ۱.۱k
- ۲۱ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط