بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
خَلَقَ الْإِنْسَانَ - انسان را خلق کرد.(سوره رحمن بخشی از آیه 14)
خَلق با خُلق بیگانه نیست. تو به عنوان یک انسان آینه تمام نمای حقیقتی.خداوند یک آینه زنده خلق کرده است.انسان، آن سان است!
خدای رحمن، آدمی را بر صورت رحمانی آفریده است. عَلَی صُورَةِ الرَّحمَنِ. پس هر چه وجودت را بیشتر صیقل کنی، هر چه غبارها را بیشتر بزدایی، هر چه از ذهن محدود بشری بیشتر فاصله بگیری، هر چه بیشتر خالی از خواسته و خواهش گردی، آینه وجودت این حقیقت لا یزال را روشن تر متجلی خواهد نمود. به عبارتی، آدمی در هستی جز پاک کردن این آینه کاری ندارد. زیرا حقیقت، خود هست و کار خویش را می داند.
آتش و آب :
همهٔ ما در زندگی باید یکبار هم که شده همچون موسی به آب زده و از دریای سرخ تسلیم‌وار عبور کنیم تا لایق ساحل رهایی گردیم. آن هم درست همانجایی که خود را در بن‌بستی گریزناپذیر می‌بینیم.
همه ما یکبار هم که شده باید تسلیم‌وار همچون ابراهیم به آتش رویم تا از امید بستن به این و آن دست بشوییم و به اِخلاص مزهٔ یگانگی را دریابیم.
فرصت گذر از آتش و آب ، برای هر سالکی به گونه‌ای اتفاق می‌افتد. آن در جریان زندگی‌اش نهفته است.
ای دوست ، چون به این موقف رسیدی نه از آب بترس و نه از آتش. از این بترس که نتوانی بر یگانه توکّل کنی و بر پای خویش بایستی.