{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

گوشواری به دو گوشم میآویزم

گوشواری به دو گوشم می‌آویزم
از دو گیلاس سرخ همزاد
و به ناخن‌هایم برگ گل کوکب می‌چسبانم
کوچه‌ای هست که قلب من آن‌را
از محله‌های کودکی‌ام دزدیده است

#فروغ_فرخزاد
دیدگاه ها (۱)

زیباترین حرفت را بگوشکنجه‌ی پنهان ِ سکوتت را آشکاره کنو هراس...

مانند ولگردیکه تا توانسته خود را پُر کردهاز ترسِ یک روز بی غ...

بگذار بر زمین خود بایستمبر خاکی از براده‌ی الماس و رعشه‌ی در...

باشد که روزگار ظلم به سر آید و آفتاب برآید و حقیقت در چهره‌ی...

مهتایِ عزیزم ؛ از ژرفای جانم انجا که لغات عاجزند از وصف ، تو...

نشانه های قحطی در ایران !!!اوایل دهه شصت نوجوانی بیش نبودم،ا...

قلم به دست تنها نشسته ای در نظرمآری بگذار از تو بنویسماز تو ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط