{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

گوشواری به دو گوشم می‌آویزم

گوشواری به دو گوشم می‌آویزم
از دو گیلاس سرخ همزاد
و به ناخن‌هایم برگ گل کوکب می‌چسبانم
کوچه‌ای هست که قلب من آن‌را
از محله‌های کودکی‌ام دزدیده است

#فروغ_فرخزاد
دیدگاه ها (۱)

زیباترین حرفت را بگوشکنجه‌ی پنهان ِ سکوتت را آشکاره کنو هراس...

مانند ولگردیکه تا توانسته خود را پُر کردهاز ترسِ یک روز بی غ...

بگذار بر زمین خود بایستمبر خاکی از براده‌ی الماس و رعشه‌ی در...

باشد که روزگار ظلم به سر آید و آفتاب برآید و حقیقت در چهره‌ی...

گل های خاموشpart: 1 ...

چپتر دومدروغ شیرین چشمامو باز میکنم و تقریبا بلافاصله از شدت...

نشانه های قحطی در ایران !!!اوایل دهه شصت نوجوانی بیش نبودم،ا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط