بانوی غزل نکند خسته از اینجا بروی

بانوی غزل ! نکند خسته از اینجا بروی

تو غزالِ غزلی گرچه به صحرا بروی

شاید از دور تو را ماه صدا کرد نرو

ماه باشی و پیِ مه به تماشا بروی ...