همه چی ، از همون اولش درمورد تو فرق داشت .

همه چی ، از همون اولش درمورد تو فرق داشت .
انگار یه چیزی تو وجودت بود که همه چیو بهم میریخت ، همه ی معادلاتِ درست رو خراب میکرد ...
اصلاً از همون اولش انگار یه چیزی تو وجودت بود که همه چیو برعکس میکرد ...
مثلاً وقتی تصمیم میگرفتم بیام کنارت ، چفتِ تنت بشم ، زُل بزنم بهت و عاشقونه نگاهت کنم یه جوری دور میشدی که حتی اگه قهرمانِ دو جهانم بودم به گردِ پاتم نمیرسیدم ...
برعکسش دقیقاً همونجایی که داشتم با خودم کلنجار میرفتم و میجنگیدم که دیگه سمتت کشیده نشم ، که دیگه شب و روز بهت فکر نکنم و ساعتها زُل نزنم به عکست و با خط و خطوطِ صورتت زندگی نکنم ...
وجودت یهو حس میشد ، یهو پر رنگ میشدی و واضح
یه دفعه به طرز عجیبی دلبرتر میشدی و جات وسیع تر میشد تو قلبم!
تو اصلاً از همون اولش قصد داشتی همه چیو بهم بریزی
انگار خوشت میومد به قول قدیمیا " با دست ، پس بزنی ، با پا ، پیش بکشی ... "
اصلاً هم من و دلم برات مهم نبودیم
از همون اول که یهویی اومدی و افتادی وسط زندگیم و یه دنیا ساختی برام ...
باید حدس میزدم که یهویی تر بری و جدا بشی از این دنیایی که خودت ساخته بودیش