از اینجا که مـــن نشسته ام

از اینجا که مـــن نشسته ام
چیزی پیدا نیست
جز دوریِ تو
از آنجا که تو ایستاده ای
همه چیز پیداست جز "من"

تناقض عجیبی ست
من اینجا
برفراز ابرها هم به یاد توام
تو آنجا
در پست ترین نقطه
محال است لحظه ای به یادم باشی !
اینجا که من نشسته ام
ابرهای آسمان هم به حالم می گریند ...!