ما در حال حاضر با پدیده های نو ظهوری <البته در جامعه ما >

ما در حال حاضر با پدیده های نو ظهوری <البته در جامعه ما >روبرو هستیم که مسایل ومشکلاتی را برای فرد وجامعه بوجود میاورد .که حل این بحرانها نیازمند طرح وبر نامه می باشد . کی نوبت به حل اینگونه مسایل اجتماعی وخانوادگی خواهد رسید ؟
وتا به کی ما اینگونه مسایل را بمانند مواد مخدر وایدز مخفی میکنیم !!!؟
‌فرار دختران از خانه؛ آغاز بی خانمانی و بی پناهی .
سرهنگ محمدرضا خیرخواه نا در خصوص تاثیر عوامل اجتماعی و روانی ‌بر فرار از خانه ‌اظهار کرد: فرار از خانه و اقدام به دوری و عدم بازگشت به منزل و ترک اعضای خانواده، بدون اجازه از والدین یا وصی قانونی خود، در واقع نوعی واکنش نسبت به شرایطی است که از نظر فرد نامساعد، غیرقابل تحمل و بعضا تغییر ناپذیر است. این عمل معمولا به عنوان مکانیزم دفاعی به منظور کاهش ناخوشایندی و خلاصی از محرک‌های آزاردهنده و مضر، دستیابی به خواسته‌های مورد نظر و عموما آرزوهای دور و دراز انجام می‌شود.
وی گفت: «عوامل فردی» همچون دوستی نامتعارف با جنس مخالف، عدم مهارت نه گفتن، عدم مهارت دوست یابی، عدم کنترل هیجانات و عدم وجود باورهای مذهبی می‌باشد، «عوامل خانوادگی»همچون عدم مهارت فرزند پروری، عدم وجود روابط گرم و دوستانه والدین با فرزند و نداشتن کنترل مناسب بر رفتارها و روابط فرزندان؛ «عوامل اجتماعی» هم شامل قبح شکنی و از بین رفتن زشتی روابط دوستی با جنس مخالف در جامعه، عدم آموزش مهارت‌های زندگی، نا آگاهی در خصوص خطرات و آسیب‌های فرار، نقش ضعیف رسانه‌ها و مدارس در آموزش الگوهای صحیح رفتاری، دوری از دین و آگاهی‌های دینی، عدم پایبندی به مسائل اعتقادی و از بین رفتن ارزش‌های دینی می‌شود.
فرار از خانه؛ آغاز بی خانمانی و بی پناهی

معاون اجتماعی فرماندهی انتظامی استان گیلان به تبعات فرار از خانه پرداخت و گفت: فرار از خانه آغاز بی خانمانی و بی پناهی است و همین امر زمینه ارتکاب بسیاری از جرائم را فراهم می‌کند، دختران فراری برای امرار معاش به سرقت، تکدی گیری، توزیع مواد مخدر، مشروبات الکلی و کالاهای غیرمجاز، ‌ عضویت در باندهای مخوف و کثیف، اغفال و فحشا و ....اقدام می‌نمایند.

وی اضافه کرد: برخی از این دختران پس از فرار در ساختمان‌های متروکه، پارک‌ها و خانه‌های فساد و ... شب را به صبح می‌رسانند و از مکانی به مکان دیگر در حرکت هستند، فقط برای اینکه بتوانند زنده بمانند. آنها با اسامی مستعار و تیپ پسرانه و کارهای مردانه در جمع دوستان دختر و پسر روزگار فلاکت باری را سپری می‌کنند؛ شکارچیان با اغفال این دختران اموالشان را به سرقت می‌برند و پس از تجاوز به عنف، یا آنها را رها می‌کنند یا پس از شکنجه و آزار می‌کشند.

وی اضافه کرد: ابتلا به بیماری‌ها و اختلالات روانی، بی خانمانی، بی هویتی و هزاران هزار مشکل دیگری که پس از فرار برای دختران حاصل می‌شود عامل بروز بسیاری از مشکلات روحی و روانی در آنها شده و گاه حتی آنها را تا مرحله خودکشی پیش می‌برد. نگرانی بزرگ دیگر در مورد افراد فراری افزایش خطر ابتلای آنها به بیماری‌های عفونی همچون ایدز و هپاتیت به دلیل استفاده زیاد از مواد مخدر تزریقی و رفتارهای پر خطر جنسی است.
ومسله مهم :
ایا فقط نیروی انتظامی مسئول جمع اوری و سر سامان دادن به اوضاع اشفته میباشد .