حضرت آیت الله حق شناس:

حضرت آیت الله حق شناس:

پروردگار عزیز، عبادتی بالاتر از این قرار نداده است که انسان به دنبال برادری با خوبان باشد.
یعنی من از اینجا می روم شمال، از شمال می آیم جنوب، تا اینکه یک رفیق صالح برای من پیدا بشود. «المؤمن یسکن الی المؤمن».
پس مؤمن رفقایش را بررسی می کند. این رفیق چطور است؟ آن رفیق چطور است؟ تا یک وقت برمی خورد به یک نفر. «یسکن الی المؤمن کما یسکن الظمأن الی الماء البارد».
یعنی همان طور که وقتی تشنه به آب گوارا رسید؛ می خورد و آرام می گیرد، مؤمن هم وقتی به آن رفیقی که منظور نظر اهل بیت است رسید؛
آرام می گیرد. «ثَبَتَ وَ قَرَّ».