شعرای کتاب درسی یادته

شعرای کتاب درسی یادته
روزای تمرین اشاره یادته
روز خیلی طلایی یادته
روز ترس از جدایی یادته
شب چیدن ستاره یادته
یادته گفتی میترسی یادته
عکسمون تو قاب عکسو یادته
بعله ی بدون مکثو یادته
دستامون تو دست هم بود یادته
غصه هامون کمه کم بود یادته
چشم نازت مال من بود یادته
دیدنت قدقن بود یادته
روز قهر و اشتی یادته
هیچکسو جز من نداشتی یادته
رویاهای اسمونی یادته
قول دادی پیشم بمونی یادته
عصر ابراز علاقه یادته
خبر خوش کلاغه یادته
دست گرمت تو زمستون یادته
شونه من زیر بارون یادته
واسه اجازه خنده یادته
اونا ک میگفتی رازه یادته
یادته قسم جون شاخه نبات
گل سرخارو نچیدیم یادته
ی روز همو ندیدیم یادته
شرطامون سر صداقت یادته
تو مجازات خیانت یادته
پنهونی سر قرارا یادته
تاخیرات تو بهارا یادته
گوش ندادیم به نصیحت یاده
گشتنت دنبال فرصت یادته
دستاتو میخوام بگیرم یادته
راستی تو بی تو میمیرم یادته
دون دادن ب کبوتر یادته
خاطراتت توی دفتر یادته
فال با نیت رسیدن یادته
طعم قهوه رو چشیدن یادته
زیر اون درخت گیلاس یادته
با دوتا شاخه گل یاس یادته
یادته گفتن راز قاصدک
یادته چقدر بهم گفتیم کمک
فکر بوذن توی قایق یادته
پیش هم بودن نذاشتن یادته
اونا مارو دوست نداشتن یادته
طرح اون انگشتر من یادته
پاسخ مختصر من یادته
فال حافظ شب یلدا یادته
چیزی خواستیم از خدامون یادته
مستجاب نشد دعامون یادته
چشمون زدن حسودا یادته
گفتی ما باید جدا شیم یادته
گفتی باید بی وفا شیم یادته
یه دفعه ازم بریدی یادته
خط رو اسم من کشیدی یادته
گفتی عشق تو هوس بود یادته؟
گفتی خوب بود ولی بس بود یادته
حلقه من دست تو دیدم یادته
کلی سرزنش شنیدم یادته
چشم من به چشمت افتاد یادته
حالا اومدم همونجا وایسادم که
تقاضای تورو جواب دادم
در اوردم از دستم انکشترو
جا گذاشتمش همونجا دفترو
اما قپل دادم به قلبم و خدا
ک دل ندم به ادما
شعر من بده ولی زیادته