وقتی از شهر به پرواز در آمد تن تو   

وقتی از شهر به پرواز در آمد تن تو   
دست در گردنم انداخت غم رفتن تو

پشت هر پنجره یک بغض به یادت گل کرد
زنده شد در دلِ شب خاطره ی روشن تو

تا شفاعتگر چشمان سیاهم باشی
سالها سوخته ام در تب پیراهن تو

حجم این شهر که امروز پر از عطر گل است
لحظه ای پر شده از خاطره ی بودن تو..‌.