ﭼﺮﺍ ﺑﻪ ﺳﻼ‌ﻣﺘﯿﻪ ﺍﯾﻦ ﻭ اون؟

ﭼﺮﺍ ﺑﻪ ﺳﻼ‌ﻣﺘﯿﻪ ﺍﯾﻦ ﻭ اون؟
ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﻪ ﺳﻼ‌ﻣﺘﯿﻪ ﺧﻮﺩﻡ، ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻢ…!
سلامتی خودم، چون که با همه خندیدم… همه رو دلداری دادم… نگران همه شدم… به همه اهمیت دادم… بغض های خیلی هارو به خنده تبدیل کردم!ولی هیچکس حتی نفهمید تو دلم چی میگذره… هیچ کس نفهمید تو گلوم بغضیه که سالهاست نه میشکنه نه فرو میره...
به سلامتی خودم که دلم پره درد بود قلبم پره زخم اما همه خندمو دیدن و گفتن خوشبحالش چه دل شادی داره بی غمه دنیاست
به سلامتی قلبم که فقط درد دلتنگی کشید به سلامتی چشمام که فقط درد انتظار کشید
به سلامتی خودم که آرزوم سراب بود و خندم نقاب و دنیا به سلامتی اونای که جز حسرت و مرگ آرزو برام چیزی نداشتن جز تنهایی و چشم پر اشک برام هیچی نخواستن و خلاصه بگم...
دنیا به سلامتی اونای که نامردی رو در حقم تموم کردن...