عشق، قلبی است درون دل بیدار زمان

عشق، قلبی است درون دل بیدار زمان

به شبی در باران

راستی را به شبی در باران


چه کسی با همه گلهای زمین

قلب خاکستری ما را باز

سرخ خواهد گرداند؟

چه کسی از لب و از نوک زبان همه ی کودکها،

در زمان های پس از ما و پس از حادثه های ما

نام فرّار تو را خواهد خواند؟

راستی در دل خو ننهفتم

سکه ای را که به یکسوش نگاهی شت ز تو

و سوی دیگر آن نام کسی هست نبشته با گل؟

هیچکس از دل ما آگه نیست!

بگذار از پس دیوار زمان

آخرین توشه ی گلهای زمین را

روی پاهای تو بگذارم

عکس کپی نشه