میخشو بکوب سر زبون من

میخشو بکوب سر زبون من ：

یه روزی یکی پیاده از شهر به ده می رفت …

ظهر شد و گرسنه شد و زیر درختی نشست و لقمه ای رو که همسرش برای تو راهی براش گذاشته بود رو بیرون آورد تا بخوره …

هنوز لقمه اولو دهنش نگذاشته بود که سواری از دور پیدا شد.

مرد طبق عادت همه مردم بفرمایی زد و از قضا سوار ایستاد و گفت : رد احسان گناهه !

از اسب پیاده شد و به این طرف و اون طرف نگاه کرد و چون جایی رو برای بستن اسبش پیدا نکرد پرسید ：
افسار اسبم رو کجا بکوبم ؟!

طرفم که از اون تعارف نا به جا ناراحت شده بود گفت ： میخشو بکوب سر زبون من .