پارت ۱۴

پارت ۱۴
از زبون نفس
ساعت ۶ بود که کامل حاضر بودم و رفتیم دم در کنار پسرا و راه افتادیم .

یکم که گذشت رسیدیم و دوباره روز از نو و روزی از نو .

ترنم : ارشام اون کتابا رو خوندی ؟

آرشام : نه میخواستم یه روز بشه که همه با هم بخونیم .

متین : میگم ما که طبق بالا رو نگشتیم ـ بیاین بریم اون جا رو بگردیم

همه رفتیم سمت بالا و خیلی خوشحال شدم چون اون جا مث پایین نبود و تمیز بود . اه دیگه داشت حالم از جنازه و تیکه بدن به هم میخورد .

ولی خداییش خونه هه عمارت بودا . همه اتاق ها رو گشتیم . خالی بود . رفتیم سمت اشپز خونه .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

از زبون ارشام
رفتیم تو اشپز خونه . و البته از اون جایی که این رادوین فضول تر از این حرفا بود همه جا رو داشت میگشت .

من : رادوین داداش بیا تو دم در بده.

رادوین : نه داداش خوبه راحتم .

من : تو که کلا همیشه راحت بودی .

همونطور که داشت میگشت جواب منم میداد : به تو رفتم داداش .

من : یعنی سنگ پا قزوینو گذاشتی تو جیبت .

رادوین : تو ام یه زکی بهش گفتی .

من : مگه مث تو ام .

رادوین : عهههههه انقدر نحرف بزار من کارمو بکنم .
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

از زبون رادوین .

تو اشپزخونه که رفتیم یه حس خیلی بدی بهم دست داد . حس میکردم یه چیزی اینجا هست . پس تصمیم گرفتم همه جا رو

بگردم .

اول رفتم سر کابینت ها . همش خالی بود . یه چند تاش دو سه تا بشقاب و لیوان بود .

کاری به اونا نداشتم .

این ارشامم هی حرف میزد و نمیذاشت کارمو بکنم . و دقت داشته باشم . کم مونده بود برم دهنشو چسب بزنم .

میخواستم برم سر یخچال که دیدم درش قفله . جرقه ای توی ذهنم زد . خودم میدونستم تا یهو یه چیزی میاد تو ذهنم چشمام برق

میزنه و رنگ ابیش میاد تو چشم .

یادمه اون روز قاطی یه سری عکس که از اون اتاق پایین اوردیم تو خونه یه کلید بود . حدس میزدم مال اینجا باشه .

من : ارشام اون کلیده همراهته ؟

ارشام : اره ولی نگو که میخوای به این یخچال بزنی .

من : امتحانش ضرر نداره ـ ما باید هر قفلی رو امتحان کنیم .

کلید و داد دستم و من زدم به فقل یخچال . اخه من موندم کدوم ادم عاقلی یخچال رو قفل میکنه .

درش با صدای تیک باز شد ـ ولی باز هم لبخند های ما به لب ماسید ...