𝐖𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐃𝐚𝐧𝐜𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐌𝐮𝐬𝐢𝐜 𝐂𝐚𝐧𝐧𝐨𝐭 𝐑𝐞𝐚𝐜𝐡
𝐖𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐃𝐚𝐧𝐜𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐌𝐮𝐬𝐢𝐜 𝐂𝐚𝐧𝐧𝐨𝐭 𝐑𝐞𝐚𝐜𝐡
p۹
ساعت ۶ عصر
جونگکوک ساعت ها به پوستر هایی که به دیوار اتاقش چسبونده بود نگاه میکرد و فکر میکرد.
چه لباسی میپوشید که به تهیونگ نشون بده استایلش قشنگیای خودشو داره؟
ساعت ۸ شب، داخل رستورانی که آقای پارک پیدا کرده بود:
تقریبا همه رسیده بودن.
فقط دوتا صندلی خالی بود. روی میز پر از سوجو و مدل های مختلف غذا بود.
از اونجایی که تهیونگ خوب بلد بود با آدم ها صحبت کنه حالا صدای خنده های اعضای تیم بلند شده بود.
صدای کشیده شدن در به کف زمین چوبی رستوران صدای خنده هاشون رو قطع کرد.
جونگکوک بود. یه شلوار بگ مشکی، یه تیشرت سفید، یه سوییشرت طوسی و روش یه جکت مشکی پوشیده بود.
آقای پارک به سرعت سمت جونگکوک رفت و اون رو به سمت صندلی ای کنار تهیونگ راهنمایی کرد.
با دستش فشاری به شونه های جونگکوک وارد کرد و به نشستن وادارش کرد.
سرش رو در فاصله ای که بین جونگکوک و تهیونگ بود برد:« یادتون نره، شما دو نفر از هم خوشتون میاد! »
جونگکوک با نگاه تیزی به آقای پارک خیره شد و لبخند مصنوعی ای زد:« بفرمایید آقای پارک، چرا نمیشینید؟»
آقای پارک لبخند مصنوعی دیگری تحویل جونگکوک داد:« البته! »
و روی صندلی ای کنار جونگکوک نشست.
در این مدت، تهیونگ نگاه گذرایی به جونگکوک انداخته بود. استایل جونگکوک تقریبا جسورانه بود.
خانومی سن و سال دار که گوشه ی میز نشسته بود و موهای نقره ای داشت لبخندی زد:« خب پس یعنی الان شما دو نفر باهم تو رابطه اید؟»
لبخندی دروغین روی لب های تهیونگ نشست:« اوه، راستش خیلی مستقیم بود! »
آقایی که طبق گفته ی آقای پارک تازه به این کمپانی اومده بود و به نظر جوون می اومد با کنجکاوی جلو اومد:« کدومتون تاپه؟»
جونگکوک تمام تلاشش رو کرد تا به اون آقای بتای جوون نپره.
کندن پوست دستش بخشی از این «تمام تلاشش» بود.
توجه تهیونگ به دست جونگکوک جلب شد.
باید جوابی میداد که بعدا پشیمون نشه. چون هرچیزی که تو این اتاق میگفت، بعدا به عنوان واقعیت ثبت میشد.
تهیونگ خواست لب بزنه که آقای پارک وسط حرفشون پرید:« راستش فکر میکنم جونگکوک باتم باشه! اون یکم بچست بی پروا و شیطونه، اینا معمولا نشونه ی باتم بودن نیست؟»
تهیونگ دستش رو روی دست جونگکوک که حالا از شدت خشم نفس نفس میزد و کمی میلرزید گذاشت تا مانع کندن پوست دستش بشه:« راستش فکر نمیکنم جئو- یعنی جونگکوک بچه باشه. از نظرم اون فقط جسوره و سبک خاص خودشو داره. اینطور نیست، آقای پارک؟»
شرایط:
۷۰ لایک ۱۵۰ کامنت ۱۸ بازنشر
p۹
ساعت ۶ عصر
جونگکوک ساعت ها به پوستر هایی که به دیوار اتاقش چسبونده بود نگاه میکرد و فکر میکرد.
چه لباسی میپوشید که به تهیونگ نشون بده استایلش قشنگیای خودشو داره؟
ساعت ۸ شب، داخل رستورانی که آقای پارک پیدا کرده بود:
تقریبا همه رسیده بودن.
فقط دوتا صندلی خالی بود. روی میز پر از سوجو و مدل های مختلف غذا بود.
از اونجایی که تهیونگ خوب بلد بود با آدم ها صحبت کنه حالا صدای خنده های اعضای تیم بلند شده بود.
صدای کشیده شدن در به کف زمین چوبی رستوران صدای خنده هاشون رو قطع کرد.
جونگکوک بود. یه شلوار بگ مشکی، یه تیشرت سفید، یه سوییشرت طوسی و روش یه جکت مشکی پوشیده بود.
آقای پارک به سرعت سمت جونگکوک رفت و اون رو به سمت صندلی ای کنار تهیونگ راهنمایی کرد.
با دستش فشاری به شونه های جونگکوک وارد کرد و به نشستن وادارش کرد.
سرش رو در فاصله ای که بین جونگکوک و تهیونگ بود برد:« یادتون نره، شما دو نفر از هم خوشتون میاد! »
جونگکوک با نگاه تیزی به آقای پارک خیره شد و لبخند مصنوعی ای زد:« بفرمایید آقای پارک، چرا نمیشینید؟»
آقای پارک لبخند مصنوعی دیگری تحویل جونگکوک داد:« البته! »
و روی صندلی ای کنار جونگکوک نشست.
در این مدت، تهیونگ نگاه گذرایی به جونگکوک انداخته بود. استایل جونگکوک تقریبا جسورانه بود.
خانومی سن و سال دار که گوشه ی میز نشسته بود و موهای نقره ای داشت لبخندی زد:« خب پس یعنی الان شما دو نفر باهم تو رابطه اید؟»
لبخندی دروغین روی لب های تهیونگ نشست:« اوه، راستش خیلی مستقیم بود! »
آقایی که طبق گفته ی آقای پارک تازه به این کمپانی اومده بود و به نظر جوون می اومد با کنجکاوی جلو اومد:« کدومتون تاپه؟»
جونگکوک تمام تلاشش رو کرد تا به اون آقای بتای جوون نپره.
کندن پوست دستش بخشی از این «تمام تلاشش» بود.
توجه تهیونگ به دست جونگکوک جلب شد.
باید جوابی میداد که بعدا پشیمون نشه. چون هرچیزی که تو این اتاق میگفت، بعدا به عنوان واقعیت ثبت میشد.
تهیونگ خواست لب بزنه که آقای پارک وسط حرفشون پرید:« راستش فکر میکنم جونگکوک باتم باشه! اون یکم بچست بی پروا و شیطونه، اینا معمولا نشونه ی باتم بودن نیست؟»
تهیونگ دستش رو روی دست جونگکوک که حالا از شدت خشم نفس نفس میزد و کمی میلرزید گذاشت تا مانع کندن پوست دستش بشه:« راستش فکر نمیکنم جئو- یعنی جونگکوک بچه باشه. از نظرم اون فقط جسوره و سبک خاص خودشو داره. اینطور نیست، آقای پارک؟»
شرایط:
۷۰ لایک ۱۵۰ کامنت ۱۸ بازنشر
- ۳.۴k
- ۲۱ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط