‏تقریباً هیچوقت هیچکس رو واقعاً برای خودم نداشتم. یه مجمو

‏تقریباً هیچوقت هیچکس رو واقعاً برای خودم نداشتم. یه مجموعه‌ام از بودن‌های نصفه‌نیمه‌ی آدم‌های نصفه‌نیمه و بعد هم نبودن‌شون. نمی‌نالم، فقط دارم می‌گم. عادی‌تر از اونی شده که دیگه حتی بتونم بنالم ازش.