بغلم کن چون خورشید که

بغلم کن چون خورشید که
به دریـا "غـروب" می کنـد
چون ماه که آرام و صبور
به دامان موج ها می خزد
بغلم کن چون ساحلی دور
که آغوشش را به سوی موجِ
نا آرامی بی دریغ گشوده است.