یادمان باشد به دل کوزه آب ، که بدان سنگ شکست.....

یادمان باشد به دل کوزه آب ، که بدان سنگ شکست.....

بستی از روی محبت بزنیم!!

تا اگر آب در آن سینه پاکش ریزند....آبرویش نرود!!

یادمان باشد فردا حتما، ناز گل را بکشیم...

حق به شب بو بدهیم...

و نخندیم دگر به ترک های دل هر گلدان!!

و به انگشت نخی خواهیم بست ،تا فراموش نگردد فردا...!

زندگی شیرین است!زندگی باید کرد!

و بدانم که شبی خواهم رفت...!

و شبی هست که نباشد پس از آن فردایی....!