نه ما می مانیم و نه اندوه، ونه هیچ یک از مردم این آبادی،

نه ما می مانیم و نه اندوه، ونه هیچ یک از مردم این آبادی، به حباب نگران لب یک رود قسم.... لحظه ها عریانند، به تن لحظه ی خود جامه ی غم مپوشان هرگز....