غزل بخوان و بگو با من از ترانه ی خیس
غزل بخوان و بگو با من از ترانه ی خیس
از این همه تن بی حاصل شکسته بیزارم
ببین چگونه به تابوت خویش بیدارم!
غزل بخوان و برو
آسمان بی باران
به یاد مرگ دل انگیز کوچه و انسان
غزل بخوان که دلم شور می زند گاهی
به رسم کودک و یک خانه تنهایی
غزل نخواندی و رفتی
مرا به نقطه ی پایان
رساندی و رفتی
غزل نخواندی و رفتی
هزار غزل
در نگاه شاعر تنها
نشاندی رفتی
از این همه تن بی حاصل شکسته بیزارم
ببین چگونه به تابوت خویش بیدارم!
غزل بخوان و برو
آسمان بی باران
به یاد مرگ دل انگیز کوچه و انسان
غزل بخوان که دلم شور می زند گاهی
به رسم کودک و یک خانه تنهایی
غزل نخواندی و رفتی
مرا به نقطه ی پایان
رساندی و رفتی
غزل نخواندی و رفتی
هزار غزل
در نگاه شاعر تنها
نشاندی رفتی
- ۱.۶k
- ۲۷ اسفند ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط