عطر رُز می شنوم از تنت ای کان عسل

عطر رُز می شنوم از تنت ای کان عسل
نفست یاس و لبت رایح ریحان عسل

عسلی ، شاخ نباتی ، شَکری شُکر خدا
دل من برده ای و خوش زده بهتان عسل

ای که مژگان تو سیرابِ سراب عسل است
سرِ آبم من و انگار که عطشان عسل

چشمه ای پر عسل از چشم خمارت جاری است
من خمار عسلم ای لبت انبان عسل !

جوی شیر است روان از گل رویت آیا
یا که شوری است به پا خاسته از خوان عسل ؟

سبلان از تب لب های تو در حسرت عشق
عشق در حسرت تهذیب به باران عسل

باشد آغوش تو ـ آن گونه که گویند ـ بهشت
هست سیمای گلت روضه رضوان عسل

عسلی ، باز عسل ، غیر عسل ذات تو چیست ؟
که دلم می بری این گونه به قرآنِ عسل