تقصیر تو شد شعرم اگر مسأله ساز است

تقصیر تو شد شعرم اگر مسأله ساز است
زیبایـی تـو بیشتر از حدّ مجـاز است
هرچند که پوشیده غزل گفته ام از تو
گفتند به اصلاحیه‌ ی تازه نیـــاز است
گفتند و ندیدند کـــه آتش نفســـم من
حتّی هوس بوسه‌ ی تو روح گداز است
تو آمدی و پلک کسی بسته نمی شد
آن دکمه‌ ی لامذهب تو باز که باز است
مغـرورتر از قویی در حوضچه‌ ی پـارک
که دور و برش همهمه‌ ی یک گله غاز است
گیسوت بلند است و گره دارد بسیار
جذابیتِ قصه ات از چند لحـاظ است
از زلف تو یک تار به رقص آمده در باد
چابکتر از انگشت زنی چنگ نواز است
عشق تو تصاویر بهارانه ‌ی چالوس
پردلهره مانند زمستان هراز است
چون سمفونـی نابغــه ای یکسره در اوج
وقتی که نشیب است، زمانی که فراز است
ای کـاش کــه هر روز بیایـی و بگویم:
می خواهم عاشق بشوم باز، اجازه است؟؟؟...