در سالگی هم که باشی

در ۴۰ سالگی هم که باشی
طنین صدای کسی که
تو را به نام "آرامش قلبم" و یا "الهه ی من"
بخواند و
پشت هر بار که صدایت می‌کند
“عزیزم”
بگذارد
می‌تواند عاشقت کند.
و تو
بعد از تمام شدن حرفهایش
دختربچه‌ی هجده ساله‌ای می‌شوی
که دوست دارد
بال در بیاورد
از شوقِ عاشقی
در چهل سالگی هم که باشی
می‌شود آن‌قدر عاشقی‌ات
پرهیجان باشد ﮐﻪ
خاطره‌ی بغل گرفتنش از پشت
بر روی ترک موتور
و حس کردن گرمای تن مردانه‌اش را
در سرمای زمستان
روزی چند بار به تکرار بنشینی
و نقطه‌ی اوج این خاطره‌ات
بوسیدن لبهای اوست
وقتی که...
نفسهایش با نفسهای تو یکی می شود
در چهل سالگی هم که باشی
آن جوانه‌ی کوچکِ روئیده در جانت
می‌تواند قد بکشد
و تو را سبز کند.

"دوستت دارم معبود زیبای من"