آی کبوتر که نشستی روی گنبد طلا

آی کبوتر که نشستی روی گنبد طلا

هر کجا پر می کشی تو حرم امام رضا (ع)

من کبوتر بقیع ام با تو خیلی فرق دارم

جای گنبد سرم و به روی خاکا می ذارم

خونه ی قشنگ تو کجا و این خونه کجا

گنبد طلا کجا قبرهای ویرونه کجا

اون جا هر کی میپره طائر افلاکی میشه

این جا هر کی می پره بال و پرش خاکی میشه

اونجا خادما با زائر آقا مهربونن

اینجا زائرا رو از کنار قبرها می رونن

تو که هر شب می سوزه صد تا چراغ دور و برت

به امام رضا بگو غریب تویی یا مادرت

کی میگه که تو غریبی غریب عاشق نداره

روز و شب این همه مجنون رو خاکت سر می ذاره

غریب اونه تو بقیع شمع و چراغی نداره

نه ضریح و نه حرم حتی رواقی نداره....