من

من
روی درختان افرا و انجیر
دلتنگیهایم را می نویسم
و روی نوشته هایم
قارچ خوراکی سبز می شود
و هر سال
مردم زیاد از اثرات دلتنگیهایم
بهره مند می شوند.چون
اوبی خداحافظی
کوچید...
برای همین
پشت ِِ جا پایش
آب ِ دیده ریخته ام ...
رد پایش اکنون ،
لبریز از « قارچ های غربت » اند که نروئیده رفته اند