{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

هوایی نیست؛

هوایی نیست؛
اکسیژنِ این حوالی میان تردیدهایم گم شده؛
و من نمی دانم 
چرا براے زنده ماندن،
باز هم در مسیر نفس هایت،
می ایستم؟!....

"مریم_عامرے"
دیدگاه ها (۱)

و من منتظر تو خواهم ماندهمچون کلبه اے تنها . . .تا دوباره مر...

آن‌قدر از تو پُرم که بایستم مقابلِ بادپشت سرمجهان مست می‌شود...

گاهی..................اینقدر واقعیت داریکه دست هایم «هوایت» ...

تمام بغض های شبانه ام راتمام دلتنگیم را ، تمام خیابان رادر س...

مسجدی رو آتش زدند که یک ملت در آن بود...بعد ادعای ایرانی بود...

‌...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط