در وسعت این جهان روح رنجورم جز میان سطرهای نوشته‌هایم پن

در وسعت این جهان، روح رنجورم جز میان سطرهای نوشته‌هایم پن

در وسعت این جهان، روح رنجورم جز میان سطرهای نوشته‌هایم پناهی نیافت. حال که قلمم شوق رقصیدن بر کاغذ را از یاد برده است؛ حال که نوشته‌هایم در سکوتی سرد دفن می‌شوند و مرا می‌سپارند به تلاطم امواج افکارم… بگو به کجا پناه ببرم؟
مگر جز همین کاغذ و قلم، مرا جایی برای ماندن هست؟
سودای کوچ در سر دارم، اما مقصدی نیز برای رفتن نمی‌شناسم. دیگر حقیقتاً نمی‌دانم به کجا و چه تعلق دارم.
گم شده ام عزیزکم..ستاره ها و نشانی ها چاره ی حالم نیستند چرا که من نه در جغرافیای جهان بلکه در هزارتوی خویشتن گم شده‌ام و در این سرگردانی بی‌انتها بسیار خسته‌ام… آن‌قدر خسته که می‌خواهم به اندازه‌ی باقی عمرم به خواب روم. کسی چه می‌داند… شاید آن سوی پل رویاها، روح آواره‌ام خانه‌ای برای ماندن یابد...

#افکار_آبی
دیدگاه ها (۲۳)

حسن روحانی در کتاب خاطرات دوران ریاست جمهوری خود می‌نویسد:در...

نامه‌ای از من به عزیزکم؛ تا به حال با خودت فکر کردی چه‌قدر ن...

گاهی به این فکر می‌کنمکه اگر نمی نوشتم...شاید واژه‌ها در درو...

آرامشم را مدیون نگاهش هستم که مرا به غرق شدن فرا می‌خواندمدی...

گاهی به این فکر می‌کنمکه اگر نمی نوشتم...شاید واژه‌ها در درو...

سر می کنم در روزهایی که نمی دانم...یک ساعت دیگر من آیا زنده ...

«برای رزالین» تاریکی اتاق انگار نور امیدش را ربوده بود. خسته...

اگر روزی کسی از دیار پلیدی روح مرا به تسخیر خویش درآورد... ت...

دســت نوشتــه هــای عمــو هیــون قسمــت دهـم هجدهم جولای قه...

عاشقانه های شبنم

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط