صفحه بیست و پنج رمان لحظه های زندگی

صفحه بیست و پنج رمان لحظه های زندگی


گفتم: من می رم اگه کاریم داشتی صدام

بکن٠


چشمهای مامان به من نگاه می کرد وحرفی


نمی زد به مامان خیره شدم وبعد اومدم

بیرون. در و بستم تاصدای تلوزیون مامان

واذیت نکنه٠


به سمت آشپز خونه حرکت کردم ومشغول

آشپزی شدم؛ درهمین حال صدای پاشنیدم


متوجه شدم صدای پای رامین:؛ رامین به

داخل آشپز خونه اومد من: سلام آقای

سحرخیز؛ رامین: سلام لوس بی نمک٠


من: دیدم تنبل شدی. دیر بیدار شدی رامین

نذاشت ادامه حرفمو بگم وبالحن بی حوصلگی


گفت: ای بابا


#ملیحه#نویسنده#رمان#_#ادبیات#