بیوفا آمد مرا دیوانه ی خود کرد ورفت

بیوفا آمد مرا دیوانه ی خود کرد ورفت
گردشمع خود مرا پروانه ی خود کرد ورفت

آمد واز عشق خود آتش فکند برجان من
بادو پیمانه مرا مستانه ی خود کرد ورفت

پیله ای ازاحساس پیچید براحساس من
سینه ام رابیوفا کاشانه ی خود کرد ورفت

اودلم را برد با خودتا فراسوی خیال
لیلی دیوانه ی افسانه ی خود کرد و رفت

عاقبت جز تیشه ای ازجورخود باقی نزاشت
کاخ آمال مرا ویرانه ی خود کرد و رفت
دیدگاه ها (۱)

بیوفا آمد مرا دیوانه ی خود کرد ورفتگردشمع خود مرا پروانه ی خ...

چشم هایش همچو اقیانوس بود کهکشانی در نگاهش جمع بودچشم هایش م...

...ناز آن‌چشمان مستت کی مرا دیوانه کرد؟در سرم دردی‌‌نشست و ب...

امشب غم تو در دل دیوانه نگنجدگنج است و چه گنجی که به ویرانه ...

امشب غم تو در دل دیوانه نگنجند گنج است و چه گنجی که به ویران...

شبی با خود ترا در خلوت میخانه می خواهملبت را بر لبان خویش چو...

غلامعلی رعدی آذرخشی شاعر تبریزی

از : قصه ی رنگ پریده ، خون سرد من ندانم با که گویم شرح درد ق...

( فصل ۲) سلطنت بی رحم پارت ۷۶آنائل با دویدن به حمایت قصر رفت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط