افتاده دو چشمان تو در مردمک من

افتاده دو چشمان تو در مردمک من

انگار اثر کرده دوباره کَلَک من


تو ؛ کودک گستاخ و منم ظرف سفالی

هِی لج نکن و سنگ نزن بر تَرَک من


صد مرتبه در آبی چشمت شده ام غرق

افسوس که یک بار نکردی کمک من


رد شد دل پوشالی و ناپاک و دو رنگَت

در ساده ترین مرحله های محک من


گفتی که به جز شمع تَنَت شعله ندارم

با شعله ی کی سوخته ای؟ شاپرک من


طی شد همه ی عمرم و افسوس نبوده

یک خاطره در زندگی مشترک من


رفتیّ و من بی خاطره در خویش شکستم

در نامه نوشتم : نگَزیده ست کَک من


باز آمده ای سوی دلم مثل گذشته

آهنگ جدایی نزنی نی لبک من !!

 

 

صادق فغانی