میروم از سر راهت گله ای نیست که نیست

میروم از سر راهت گله ای نیست که نیست
گرچه سخت است ولی مساله ای نیست که نیست
میروم طعنه نزن بر سر قولم به خدا
هی نگو زود برو، حوصله ای نیست که نیست
مستحب ها به درک نافله ای نیست که نیست
تازه می فهمم از این خنده ی تلخم که عجب
بین لبخند و جنون فاصله ای نیست که نیست
بیخود از قسمت و از جور زمان هیچ نگو
در جوابت چه بگویم بله ای نیست که نیست
دو سه دیوان همه از سوز تو در دل دارم
خفه از درد دلم قابله ای نیست که نیست
میروم از سر راهت تو فقط اخم نکن
در سرم غیر همین مشغله ای نیست که نیست