شاخـه را محکـم گـرفـتـن این زمان بی­‌فایده است

شاخـه را محکـم گـرفـتـن این زمان بی­‌فایده است
                      بـرگ می­‌ریـزد، ستـیـزش بـا خـزان بی­‌فایده است

                        بـاز می­‌پرسی چـه شـد که عاشق جبـرت شـدم
                       در دل طـوفـان کـه بـاشی بـادبــان بی­‌فایده است

                        بــال وقتی بـشـکـنـد از کــوچ هـم بـایـد گــذشـت
                       دسـت و پـا وقـتـی نـبـاشـد نردبان بی­‌فایده است

                       تـا تـو بــوی زلف­ها را مـی­‌فـرسـتـی بـا نـسـیــم
                        سعی من در سر به­زیری بی­‌گمان بی­‌فایده است

                      تـیــر از جـایی کـه فـکــرش را نمی‌­کــردم رسـیــد
                      دوری از آن دلــبـــر ابـــرو کـــمـــان بی­‌فایده است

                     در مـن ِ عـاشـق تــوان ِ ذره­ای پـرهــیـــز نـیـسـت
                      پـرت کـن مـا را بـه دوزخ،امـتـحــان بی­‌فایده است

                      از نـصـیـحـت کـردنـم پـیـغـمـبــرانـت خـسـتــه­‌انـد
                        حرف موسی را نمی‌­فهمد شبـان،بی­‌فایده است

                      مــن بــه دنــبـــال خــدایـی کـه بــســوزانــد مـــرا
                        همـچنـان می­‌گردم امـا همـچنـان بی­‌فایده اسـت