- وان زمان خداوند خورشید را خلق نمود گرمایش و فروزانیتش ر

- وان زمان خداوند خورشید را خلق نمود گرمایش و فروزانیتش را برای اطرافیانش ارزانی داشت
وحیات بخشید به تمام موجودات با گرمای وجودش

وخداوند ماه را مونسش قرار داد
ماه از نور انورش تغذیه می کرد تا شب هنگام درخشش عاشقانه اش را نثار دیدگان کند

واین داستان ظاهری خورشید وماه بود..........

خورشید می سوخت تا نسوزاند دیگران را
خورشید در تنهای مطلق بسر میبرد چون باید تنها دنیا رامنور می ساخت.
ولی باید لب باز نمی کردکه مهربان ماهش در پس فروزانیتش پنهان است,
چون باید تنهای خود را برخ دنیا می کشاند

وماهههههههههه
نمود عشق وغم
نمود رنجش عشاق
بود همیشه اما محکوم به پنهانی غریبی
ماه در روشنای روز بود اما باید از دیدگان مخفی می ماند تا کس پی به عشق پنهانش نبرد

وباید وقتی نمایان می شد که خورشید زیبایش میرفت
واو محکوم به سازش با ستارگانه کوچک وضعیف

تا به کی
این دروغ اشکار ماه با ستاره ولی تنها
وتا به کی
این حقیقت اشکار ماه بدون خورشید ولی با او


واین کلمات با دیدن این منظره ای زیبا به سلول سلول مغزم یورش بردنند

باشد با کلامم حق مطلب را در حد این تصویر زیبا ادا کرده باشم..




کوردان مانا