گاه جلوی آینه می ایستم...خودم را در آن میبنیم...دست روی ش

گاه جلوی آینه می ایستم...خودم را در آن میبنیم...دست روی شانه هایش میگذارم و میگویم:چه تحملی دارد "دلت"....
‏‏به سلامتی خودمون که توی پلک زدنامون، توی پیک زدنامون، یاد اونایی هستیم که نیستن باهامون! ولی هستن تو دلامون...!!!
یادمان باشد
وقتی کسی رو به خودمان وابسته کردیم :
دربرابرش مسئولیم
دربرابراشکهایش
شکستن غرورش
لحظه های شکستنش درتنهایی
ولحظه های بی قراریش
واگریادمان برود؟؟؟؟درجایی دیگر سرنوشت یادمان خواهد آورد