{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

درد تنهایی!

درد تنهایی!
آدم که غمگين مي شود
 خودش را جدا مي کند از جمع
 که مبادا آسيبي به خوشي هاي ديگران بزند
 مورد فراموشي قرار مي گيرد
 و تنها تر و تنها تر مي شود
 آنچنان در تنهايي خود غرق مي شود
 که ديگر با هيچ تلنگري بر نمي خيزد
 و اين آغاز تلخ يک پايان است
دیدگاه ها (۷)

آدم یک وقت هایی خودش را برای همیشه جا می گذارد!نیمکت های چوب...

آدم‌ها فکر می‌کنند رفتن، نقطه‌ی پایانِ یک رابطه است؛ اما حقی...

نمی دانستم چه کنم.بنشینم؟ گریه کنم؟ بخوابم؟ فراموش کنم؟یا دو...

دوای دردِ من،نه قرص است، نه زمان،نه فراموشی…دوای دردِ من شای...

مگر این « بعداً » قرار است چه گلی به سرمان بزند که این همه ز...

یونگی از آن آدم هایی نیست که برای دیده شدن تلاش کنند ؛ حضورش...

تو زندگی هممون یه زخم‌هایی هستکه اومدن از ما آدم بهتری بسازن...

یک هفته گذشت و حقیقت، بالاخره از پشت تمام این دروغ‌ها بیرون ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط