وقتی قلم بدست میگیرم...وقتی مینویسم....یعنی دلم برای توعه لعنتی تنگ است...یعنی دقیقااا تو "مخاطب" این نوشته ها هستی...حالا تو باز هم با آن ژست روشنفکری احمقانه ات این نوشته ها را بخوان و بگو"از کجا معلوم با منه"...