در آتش این فاصله باید که بسوزم

در آتش این فاصله باید که بسوزم
یا یک کفن از خاطره های تو بدوزم

جادوگر پیری شده ام بی تو که حتی
لو رفته میان همگی رمز و رموزم

تقصیر تو است این که به هم ریخته حالم
حتی غزل و قافیه و وزن و عروضم

حرفی نزدم از غم دوری تو اما
ای کاش بدانی که چه آورده به روزم

هرکس که مرا بعد تو دید از نفس افتاد
یک مرثیه هستم که پر از غصه و سوزم