گاهی باید پشت پنجره ایستاد و با شهر حرف زد...

گاهی باید پشت پنجره ایستاد و با شهر حرف زد...
شاید تنها مُسَکِن برای دلِ تنگت باشد...
شاید کسی صدایت را نشنود!
ولی تمام حرف هایت روی سر این شهر پر هیاهو خالی میکنی...
شهری پر از آدم...
پر از آدم هایی که هر کدام یک دغدغه ای مختص به خود دارند...
یکی خوشحال، یکی ناراحت، یکی عاشق، یکی دلتنگ...
آه دلتنگــ...