آیا نخستین زن شاعر پارسی‌گو را می‌شناسید؟

آیا نخستین زن شاعر پارسی‌گو را می‌شناسید؟
 
 گویند «دارای‌دُخت» دختر فرمانده‌ی «تخارستان» (شمال خُراسان) بود که دستی در شعر داشت. برخی منابع ادبی، دارای‌دخت را نخستین زن شاعر پارسی‌گوی می‌دانند.

  «دارا» فرمانده‌ی #تخارستان، در سال ۶۵۴ میلادی، به دنبال حمله‌‎ی #اعراب به بخش شرقی ایران (#خراسان و #آریانا)، سرزمینی که پس از جدا شدن از ایران بزرگ، امروزه #افغانستان خوانده می‌شود، به ژاپن پناهنده شد. دخترش دارای‌دخت، در ژاپن به دنیا آمد و از او به عنوان نخستین زن پارسی‌گوی شاعر نام برده می‌شود.

  نخستین شعری که از یک زن شاعر پارسی گوی برجای مانده، شعری است که دارایدخت در سوگ شوهرش سروده‌است:

آتش، سوزان نیز

مانسردَهَم

رُباید و پوشاند و نهد در انبان

آیا ایدون نه گویند؟

ابر، آبی دیدار

کی بر رشته کوه، اباختر آویزان است؟

از ستارگان گذرد

از ماه گذرد.
*
برگرفته شده از: http://fartor.persianblog.ir/post/285