**

**

مادرم از قبيله­ی سبز نحابت بود

چادری از بريشم ايمان به سر داشت

پيشاني­اش به مطلع عاشقانه­ترين غزل خدا می­ماند

که من هر روز

آن را

با زبان عاطفه زمزمه می­کردم

و آن­گاه با تمام ايمان درمی­يافتم

شعر خدا يعنی چی.