نامه همسر یکی از فداییان حضرت زینب

نامه همسر یکی از فداییان حضرت #زینب

برای همسر صبورت برادر شهیدم

همه تصورم از لحظه شهادتش غربت است.
غریب، غریب...
واینکه غربت را به هر کس نمی دهند.سعادتش همیشگی است و تنهایی تو همیشگی تر. ..
برای #همسر م دعا کن ،دلتنگ همسرت شده...
سخت است؛ سخت سخت ، ولی آرزویم برایش فقط و فقط شهادت است برای #زینب.
منو پسرم بی او مرده ایم.
ولی همین برایم بس که زینب تسلیتم دهد ... .

در رثای این عشق نامه ، مثنوی ها می توان نوشت. آنجا که او حاضر است، تمام هستی اش را، تمام زندگی اش را ، همه عشق و علاقه اش را؛ پیش کش محضر ارباب کند و خریدار جرعه ای از محبتش شود.
او برای سعادت همراه زندگی اش ،آرزوی شهادت می کند؛
حتی اگر بی پدری فرزندش را به نظاره بنشیند و درد فراق ودوری ، دلش را به ویرانگی بکشاند و از غم هجرانش جان تسلیم کند ...
او درس آموخته مکتب #عمه_سادات است و با عشق به #حسین قد کشیده و همسری کرده است.
علم #عباس را رخصت سرنگونی دوباره اش نیست، علم گیران بسیارند و پای در رکاب.

دشمن بداند ، تا چنین شیر زنانی در سرزمینمان است ؛ زینب دیگر تنها نیست...
او دیگر بی یاور نیست.علم عباس دیر هنگامی است که به اهتزاز در آمده و لاجرم یک روز در انتهای افق بر زمین کوبیده خواهد شد.

فقط #صبر لازم است ؛ آن روز دور نیست ، نزدیک است ...