اندازه ی یک عمر تنهایی غزل دارم

اندازه ی یک عمر تنهایی غزل دارم
وقتی تو با باران نمی آیی غزل دارم
صدها بیابان را به تنهایی قدم کردم
قد همه قوهای دریایی غزل دارم
وقتی برادهای من رفتند دانستم
اندازه ی عشق زلیخایی غزل دارم
این جاده ها بن بست های بی سرانجامند
وقتی تو پایان غزلهایی ، غزل دارم
ای آرزوها از سر من دست بردارید
زیرا پس از هر شعر نیمایی غزل دارم
سر می گذارم بر تن هر شعر خود شاید
روزی ببینی با چه لیلایی غزل دارم
حالا که دریا با دلم بدجور تا کرده
بعد از تو من در حد دنیایی غزل دارم