-

-
بیشتر روزا میشینم تنهاییمو بغل میکنم و  پروفمو  خط خطی میکنم...
کاری با کسی ندارم ، نه با گوینده اخبار شبکه سه ،نه عامل پارازیت های مضر ، نه فیلمبردار خودکشی دسته جمعی نهنگ ها..
به چیزی پیله نمی کنم ،به عوارض آمپول دگزامتازون یا نتایج ضعیف پرسپولیس یا حتی ندیدن یک تئاتر خوب تو سالن چهارسو ...
نشستم خیلی ریلکس زندگی می کنم نون و پنیرمو میخورم و نوای خدایا شکرم اینقد از ته دله که براحتی به گوشش میرسه.
از زندگی زیاد توقعی ندارم ...نه پورشه پانرما میخوام نه خونه ویلایی تو الهیه....نه سواحل نیکوزیا یادم میفته نه کنسرت ابی تو دبی....
اینکه سالم باشم،خونوادم خوب باشن ودوستام خوش ،اقساط وام مسکنمو به موقع بدم... بتونم بی دغدغه خرج زندگیمودربیارم کافیه برام...
حاضرم‌ اینقد ساده زندگی کنم که همه بتونن ستاره دلمو ببین ...
حالا وسط این معرکه یه اتفاقی میفته ...مثل دیدن کاری از کسی که انتظارشو نداری..
معادلات فکریت اینقد پیچیده میشه که معلم دیفرانسیل دبیرستانت هم نمیتونه حل کنه چه برسه به من که ریاضی رو همیشه منفی میزدم...
اینقد پیچیده میشه همه چیز ..
که می مونم چیکار کنم...
باز بر میگردم تنهاییمو بغل میکنم  و پروفمو رو خط خطی میکنم..