گیریم من برای تو

«گیریم مَن بَرایِ تو ،
خودَم را در اَشک و اَندوه چِنان غَرق کُنَم،
که اَمواجِ تَمامِ دَریاها بَرایَت دِلگیر کُننده باشَد؛
وَقتی نِمیدانی تَمامِ آخرین ماهی‌هایِ قِرمزِ سُفره‌یِ هَفت سینِ هَرساله‌اَت تِکه‌هایِ قَلبَم بوده؟!
وَقتی نِمیدانی لا به لایِ تَمامِ واژه‌هایِ حافِظِ شَب‌ِ یَلدا، هَمان نیّتِ نَکَرده‌اَت بودَم؟!
چه فایده اَگَر تو پَنجره را باز کُنی وَ باد را صِدایِ نَفَس‌هایِ مَن نَدانی, که از پیِ تو دُنیا را دَویده؟...
چه فایده وَقتی حَتی نِمیدانی نَزدیک تَرین صِفَت به جآنَت ،
نامِ مَن است که بارها با صِدایِ خودَت مَرآ خوانده‌ای؟
مَن هَرآنچه فِکرَش را نِمی‌کُنی بودَم حَتی خودَت، بَرایِ لَمسِ بودَنَت،
وَ تو هَرگِز نَبودی ...🦋✨🙂»














[مَن یِک جِراحَتِ سَطحی اَم... :)
که دَرد دارَد،
امّا مُهِم نیست...💔🙂🌙✨]



#آناهیتا 🖤