«فصل۲ The magic of lov »

«فصل۲ The magic of lov »
part ۱۴۱

با ذوق گفتم من کردم

و سمت در رفتم.

جدي

گفت: ببین دختر رایان

با حرص و خشم برگشتم و بین حرفش گفتم دختر رایان

اسم داره..

به صندلیش تکیه داد و گفت: عه.. جدي؟ من فك كردم اسم

اصلیت اینه..

دندونامو به هم فشردم و گفتم: خیر. این نیست.

تهیونگ-اسمت چی بود؟

ناباور نگاش کردم.

واقعا نمیدونست؟

مسخره اش کردم و با غیض گفتم: ژاکلین.

بیخیال و جدي گفت: خیله خوب ژاکلین.. این پرونده ها رو

مرتب کن..
چشمامو تا حد ممکن گشاد کردم و زل زدم بهش.

واقعا نمیدونست اسمم ژاکلین نیست؟

گنگ و گیج نگاش کردم.

عجب آدمیه این..

رفتم جلو و با غیض پرونده رو از زیر دستش کشیدم و گفتم شما همون دختر رایان صدام كني راحت ترم.. سعي کرد لبخند نزنه و نرم شونه بالا انداخت.

اومدم بیرون.

امکان نداره اسممو ندونه.

فقط داره مسخره بازي در مياره.. کم کم داشت روال کاریش دستم میومد و بیشتر کارها رو بهم میسپرد و بیشتر دور برش بودم و شری بیشتر به امور

دیگه دفتر میرسید.

حسابی از اینکه اسمم رو بلد نبود و یا حداقل وانمود

میکرد بلد نیست اعصابم بهم ریخته بود.

دوست داشتم شکنجه اش کنم و بگم بگو.. اسممو بگو

لعنتي..

سیخ داغ بذارم رو دستش بگم بگو اسمم چیه..

اه..

مگه میشه یادش نباشه اسم منو؟

اخخخخ..

تایم ناهار بود.