باران را بهانه ی ماندنت نخواهم کرد

باران را بهانه ی ماندنت نخواهم کرد
برایت بدرقه ی چشمانم را نثار میکنم
و اشکهایی که میریزند به پاس بودنت...
میدانی!
اینجا نبودنت نیز زیباست
باران احساس
غرق در نبودنت
برای شانه های تنهایی
لذت پروانه شدن را به ارمغان می آورد...
و بنفشه زاران دلم را با اشکهای تنهایی
سیراب بودنت خواهم کرد...
تنها به جان واژه های باران خورده ی احساس
گاهی سراغم را از شعرهای باران بگیر...