خسته ام از خود گریزانم،نمیدانم چرا؟

خسته ام از خود گریزانم،نمیدانم چرا؟
غم زده بر جسم بی جانم،نمیدانم چرا؟
باد گویی ریشه ام را سست و بی جان کرده است
همچو برگی دست طوفانم نمیدانم چرا؟
روزگاری در سرم سودای جنگل بودو حال...
تک درختی در بیابانم،نمیدانم چرا؟
من که خود "دنیای باران" بودم اینک اینچنین...
تشنه ی یک قطره بارانم،نمیدانم چرا؟
سهم من از زندگی جز درد و ناکامی نبود...
من دلیلش را نمیدانم...نمیدانم چرا؟
گرچه تو روح مرا درهم شکستی..باز هم
باتو هستم...باتو میمانم...نمیدانم چرا؟؟