باﻭﺭﮐﻦ

باﻭﺭﮐﻦ
ﭘﺎﯾﯿﺰ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ
ﻫﻤﯿﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮﺩﻫﺎﯼ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﻭﯼ ﻧﯿﻤﮑﺘﻬﺎﯼ ﭘﺎﺭﮎ ﻫﻢ
ﺑﻪ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻋﺸﻘﺸﺎﻥ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ
ﺑﻪ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﻃﻼﯾﯽ
ﯾﺎ ﮔﯿﺴﻮﺍﻥ ﺳﯿﺎﻩ
ﺭﻭﺳﺮﯼ ﺧﺎﻟﺪﺍﺭ
ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺷﺎﻟﯽ ﭘﺸﻤﯽ
ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ
ﻭ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯾﯽ
ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺪ
ﻓﻠﻮﺭﺍ ﺗﺎﺟﯿﮑﯽ